Individuele Relatietherapeut gezocht voor coaching om sommige patronen te doorbreken

Toelichting
Ik zit in een huwelijkscrisis met mijn vrouw (14 jaar samen. 2 kinderen). Ze heeft na coaching en psycholoog sessies afgelopen 2 jaar, geen gevoelens meer voor me. we zijn altijd heel gelukkig en stabiel geweest. er is geen ruzie.

Hieronder hetgeen wat ik n.a.v. haar feedback heb samengevat en haar heb voorgelegd:

"Wat ik steeds meer begin te begrijpen, is dat het voor jou niet alleen gaat over losse voorbeelden of incidenten, maar over een patroon dat voor jou over langere tijd zo is gaan voelen.
Dat jij je in onze relatie vaak hebt aangepast en jezelf ergens bent kwijtgeraakt.
Dat je je niet altijd echt gehoord of gezien hebt gevoeld door mij.
Dat je het gevoel had dat ik snel ging uitleggen, oplossen of invullen, terwijl jij juist wilde dat jouw gevoel er eerst gewoon mocht zijn.
Dat je soms het idee had dat ik mezelf boven jou plaatste of dingen beter dacht te weten.
En dat je daardoor steeds minder ruimte voelde om echt jezelf te zijn naast mij.

Ik denk ook dat ik lang heb gedacht: ik doe veel voor ons gezin, ik zorg, ik regel, ik ben betrokken, dus dan zit het wel goed tussen ons. Maar ik begin te begrijpen dat jij dat anders hebt ervaren. Dat jij niet zozeer behoefte had aan nóg meer doen of oplossen, maar meer aan je echt gezien, gehoord en gevoeld voelen door mij.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alles precies zo heb beleefd als jij het hebt ervaren. Maar ik zie wel dat het voor jou zo heeft gevoeld en dat dat veel impact op je heeft gehad. En ik wil daar niet overheen praten of het wegleggen, maar beter begrijpen wat er voor jou gebeurd is.

Intimiteit. Wat mij het meest raakt is het stuk rondom intimiteit. Ik heb onze intimiteit zelf altijd beleefd als iets wat we samen deden, waar liefde, verlangen en verbinding in zat van beide kanten. Maar ik ben te makkelijk omgegaan met het feit dat dit door de tijd heen is veranderd en dat jij het anders bent gaan ervaren: minder zin (geen knop om om te zetten/te snel), minder plezier, meegaan terwijl je eigenlijk niet echt meer mee voelde, of druk ervaren terwijl ik dacht dat we juist samen dichtbij waren. Dat is nooit mijn intentie geweest, maar ik zie wel dat ik dat niet goed genoeg heb aangevoeld. En ik snap dat dat invloed heeft gehad op hoe jij nu naar intimiteit, veiligheid en verbinding kijkt. Ik begin ook te begrijpen dat seks voor jou niet los staat van hoe veilig, gezien en afgestemd jij je voelt. Terwijl ik seks veel meer zag als iets verbindends op zichzelf. Daar zijn we elkaar denk ik ergens onderweg kwijtgeraakt.

Waar ik aan wil werken. Ik heb geprobeerd voor mezelf concreet te maken waar ik aan moet werken en wat ik anders wil gaan doen.
beter luisteren zonder meteen te reageren, uitleggen of oplossen (fixen)
meer expliciet uitspreken dat ik jou waardeer (terwijl ik dat al enorm voel!!)
jouw gevoel eerst laten bestaan zonder het direct te corrigeren of nuanceren
minder vanuit overtuigen of ik weet/doe het beter reageren
beter afstemmen op jouw tempo, gevoel en signalen
ruimte geven zonder afstandelijk of koud te worden
aanwezig blijven zonder te trekken of druk te leggen

Concreet wil ik daarin oefenen met:
eerst luisteren en samenvatten voordat ik reageer
niet meteen mijn kant uitleggen
meer ruimte laten voor jouw gevoel zonder het direct te corrigeren
vaker benoemen wat ik in jou waardeer
beter aanvoelen wanneer jij ruimte nodig hebt

Coaching/hulp
Ik wil daar ook hulp bij zoeken, omdat ik merk dat ik sommige patronen niet vanzelf doorbreek.
Vooral rondom:
luisteren zonder direct te fixen
minder snel in verdediging schieten
beter afstemmen zonder mezelf kwijt te raken
veiligheid en afstemming rondom intimiteit beter begrijpen
beter omgaan met afwijzing en frustratie zonder te gaan trekken of drukken