Relatietherapeut gezocht Hulp bij positief triggeren van elkaar

Hulpvraag
Beste heer/mevr,
Mijn vriend en ik lopen momenteel vast in onze relatie.
Wij hebben zware jaren achter de rug. Ik heb epilepsie en het Ehlers Danlos syndroom, buitenshuis maak ik gebruik van een rolstoel. En ik heb een hulphond die mijn epileptische aanvallen aan voelt komen.
De afgelopen jaren waren zwaar, het ging niet goed met mij, de artsen konden geen grip krijgen op de aanvallen en alle gevolgen daar van.
Op een gegeven moment is er gezegd dat ik alles voor de aandacht doe, waardoor wij niet meer welkom waren in het ziekenhuis.
Alles kwam op onze schouders en de mantelzorg is voor mijn vriend enorm zwaar.

Doordat ik niet kan werken of studeren heb ik vaak het gevoel dat ik weinig toe voeg. Ik probeer daarom zo veel mogelijk (zo ver ik kan) in huis te doen, en voor ons gezinnetje te zorgen (mijn vriend heeft een dochter van 4 jaar). Maar de afgelopen maanden kreeg ik ook het gevoel dat ik in huis niet goed genoeg was, dat ik eigenlijk alleen maar lastig ben. Dat ik meer ellende breng dan dat ik mijn vriend gelukkig maak. Mijn vriend heeft toegegeven dat ook zo te voelen.

Er zijn zo veel nare dingen gebeurd dat hij even de mooie kanten van mij niet meer kon in zien. Toen hij dit bevestigd had zijn wij beiden ingestort.
Ik had het gevoel dat al mijn onzekerheden bevestigd zijn, heb geen gevoel van eigenwaarde meer.
Mijn vriend heeft moeite om zich open te stellen. Als hij stress heeft of veel druk voelt, slaat hij dicht en leeft hij in zijn eigen wereldje. In plaats van dat hij naar mij toe komt, zet hij zich af. Waardoor we steeds verder van elkaar af komen te staan.
Ik wil dit soort dingen graag samen doen, ik wil hem kunnen helpen en steunen maar dat lukt me niet, omdat hij dat niet toe laat.
Hij houdt heel veel van me, maar duwt mij alleen maar verder weg. Dit zegt hij zelf.

Ik wil er weer mogen zijn, goed zijn zoals ik ben. Niet constant mijn best hoeven doen om gewaardeerd te worden.
Andersom is geldt voor mijn vriend ook.
Wij lopen vast, momenteel triggeren we elkaars onzekerheden alleen maar. Voorheen konden we elkaar altijd wel helpen en elkaar uit de put trekken, maar doordat we nu allebei ingestort zijn lukt dat even niet.
We houden enorm veel van elkaar en zijn niet van plan uit elkaar te gaan, maar hebben denk ik wel hulp nodig.
Ik logeer nu regelmatig bij een vriendin omdat ik mij thuis zo tot last voel. Als mijn vriend naar zijn werk is en ik alleen thuis ben, ga ik lopen piekeren en heb ik nare gedachten, zoals dat het beter zou zijn als ik er niet was geweest omdat mijn vriend /familie dan minder pijn zouden hebben.

Met vriendelijke groeten,

Deadline:
Zo spoedig mogelijk