Relatietherapeut gezocht

Toelichting op onze situatie
Mijn man en ik zijn 12 jaar samen en hebben 2 kinderen (6 en 3), een prachtig huis, ieder een vaste baan, fijne vrienden, leuke hobby's en kunnen ons leuke dingen permitteren. Ook zijn wij elkaars beste vrienden en hebben een zeer hechte band. We hebben het dus fijn samen, samen ook al heel wat tegenslagen te verwerken gehad, maar we zijn er altijd voor elkaar geweest, door dik en dun. En nog steeds. We kunnen goed praten, zijn open en eerlijk naar elkaar, hebben soms wel eens ruzie, maar verder alles oké...
Ruim 3 jaar geleden kreeg ik gevoelens voor een andere man. Ik had gedacht dat het wel over zou waaien, maar niks bleek minder waar.
Anderhalf jaar geleden kon ik deze gevoelens niet meer onderdrukken en heb ik eraan toegegeven. Hierna werden deze alleen nog maar heftiger. Dat was helemaal niet mijn bedoeling, maar het was zo en ik kon het niet negeren of tegenhouden. Ik heb mijn samenzijn met die andere man altijd los gezien van mijn eigen huwelijk. Ik voelde me niet schuldig, omdat ik vond dat ik moest ontdekken wat die ander voor mij betekende en waarom ik zulke heftige gevoelens voor hem had. Als een soort van les voor mijn leven of zo.
In die tijd realiseerde ik me wel dat mijn gevoel voor mijn man anders was, meer broer-zus. Seks was er wel, maar niet heel vaak en daarbij voelde ik dan ook niet datgene wat ik zou moeten voelen als vrouw zijnde van. Ik heb dit toen ook aangegeven en met hem besproken dat ik dit (gebrek aan) gevoel wel een gevaar vond voor ons huwelijk. Hij vroeg wat hij moest doen om dat te veranderen, maar eigenlijk wist ik dat niet. Hij deed niks fout en ik vond hem gewoon nog altijd heel lief! Maar de situatie bleef zoals hij was.
Vorige maand heb ik mijn man verteld over mijn gevoelens voor die andere man. Nu ligt alles open.
Mijn man wil mij niet kwijt en ik hem eigenlijk ook niet, want we houden van elkaar, hebben het zo fijn samen en zulke mooie dingen opgebouwd, maar hét gevoel vanuit mij ontbreekt nog altijd.
Ik wil wel kijken of het er nog is, of we er iets aan kunnen doen.
Want ik kan en wil het niet loslaten. Maar ik weet ook niet of het nog wel goed komt.
Daarnaast is mijn man natuurlijk wel een heel groot gedeelte van zijn vertrouwen in mij kwijt. Maar ondanks dat houdt hij nog altijd enorm veel van mij en wil hij voor me knokken.
Ik hou ook heel veel van hem en wil zoals gezegd wel uithalen wat er nog in zit. Ik wil wel gewoon man-vrouw met hem blijven, maar daarbij heb ik het bijbehorende gevoel wel nodig...
(Ik realiseer me dat bovenstaande veel vanuit mijzelf is geschreven. Mijn excuses)