Loopbaancoach gezocht: Hulp bij dilemma, kansen aangrijpen en benutten of...

Hulpvraag
Ik ben 24, heb communicatie gestudeerd en daarna een salestraining gedaan.
Sinds vorig jaar augustus ben ik werkzaam als accountmanager bij een metaalproductie bedrijf.
Accountmanager is ruim genomen want ik ben vooral aan het inkopen en op basis van techniek aan het verkopen.
Het echte behoefte bepalen en onderhandelen is niet echt deel van de functie. En dat vind ik jammer, maar dat ligt aan de doelgroep en de branche.
Klantcontact wat er is en onderhandelen met leveranciers etc. vind ik wel interessant. De functie an sich vind ik boeiend. Ik werk graag met mensen en onderhandel graag.
Ik heb zelf weinig affiniteit met techniek en ik word er iedere keer weer mee geconfronteerd.
Dit is mijn grootse hekelpunt.

Ik ben aangenomen met heel veel overtuiging van de eigenaar dat ik uit het juiste hout gesneden was. En die techniek zou niet zo belangrijk zijn.
In functioneringsgesprekken hebben we wel over bijscholen hierin gesproken, maar concludeerden we beiden dat het zonde zou zijn om moeite te stoppen in iets waar mijn talent en interesse niet ligt.
Mijn band met de werkgever is extreem goed en ik ben zelfs met hem naar China geweest om leveranciers te ontmoeten en hij wil graag dat ik de frisse wind in het bedrijf ben. Mogelijk zelfs een rechterhand. Supergaaf ware het niet dat hij zelf bijna nooit op kantoor is en ik geen goede match ben met de collega's die er wel altijd zijn.
De rol van innovator wordt me constant ontzegd onder het mom van senioriteit. Ik ben er ondertussen ook wel achter dat er heel veel andere dingen mis zijn.

Op zich mag ik in mijn handjes knijpen met deze baan als ik anderen moet geloven. Ik ben ook dankbaar voor de kansen en het vertrouwen dat ik krijg.
Het probleem blijft dat de producten/ branche en bedrijfscultuur/ collega's me zeer weinig doen. Hier word ik niet gelukkig van. Ik heb deze functie niet verkregen, omdat ik heel graag bij dit bedrijf wilde maar omdat zij mij wilde en ik toch iets moest gezien de arbeidsmarkt.

Het dilemma:
1. ik ben hier niet gelukkig, waarom zou ik heel veel moeite stoppen om zaken (die behoorlijk overhoop liggen) te verbeteren. met de kennis dat ik dit geen 5+ jaar ga doen.
2. Ik ben bang dat als ik hiermee doorga cruciale vormende jaren van mijn carrière ''verspil'' aan een branche waar ik geen interesse bij heb.
3. Ik besef dat er gouden bergen in het vooruitschiet liggen bij deze baas, maar is dat het waard om me ongelukkig te voelen?
Ik wil niet opgeven, maar ik wil ook geen puzzelstukje rammen in een puzzel die niet past.
Hopelijk is dit een beetje duidelijk. Hoor graag van een coach.

Over de aanvrager
Geslacht: man
Huidige werksituatie: in loondienst
Leeftijd: 24